Wnioski badań nad seksualnością dla praktyki pedagogicznej

Należy nauczycieli wyposażać w wiedzę na temat różnorodności jaka nas otacza. To pozwala na lepsze zrozumienie i przekazywanie wiedzy o świecie, w którym żyjemy. W dzisiejszych czasami nie można posługiwać się tylko terminem „tolerancja” lecz poszerzyć jego zakres o „akceptację” połączona z jednoczesnym odrzuceniem ideologicznych nauk, których twierdzenia biorą się z obawy przed tym co nieznane.

Edukacja – co mówi historia? Rozprawa o nieheteronormatywności

Tysiąc lat temu społeczeństwo Zachodu było raczej obojętne wobec zachowania homoseksualnego, a nawet je akceptowało. Kwitła subkultura gejowsko-lesbijska. Cała Europa była zachwycona romansem Ryszarda Lwie Serce, króla Anglii i Filipa – króla Francji. Żadne kodeksy prawne nie zabraniały aktów homoseksualnych w Europie (wyjątek stanowiła wizgocka Hiszpania) (Helminiak, 2002).

Pychopedagogiczna charakterystyka homoseksualizmu

Homoseksualizm – z gr. homós  – taki sam, równy, łac. sexualis – płciowy, med. podejmowanie zachowań seksualnych z osobnikami tej samej płci (przy możliwości swobodnego wyboru partnera); wśród mężczyzn – m.in.uranizm, pederastia, wśród kobiet — safizm, miłość lesbijska. (Encyklopedia PWN, 2000).