Fetysz, zaburzenie, parafilia – jakl to wszystko odróżnić?
Czym jest parafilia? Parafilia to termin używany w psychiatrii do opisania nietypowych zainteresowań seksualnych, które mogą obejmować intensywne i nawracające fantazje, pragnienia lub zachowania. W literaturze naukowej parafilia jest definiowana jako „trwały i intensywny wzorzec pobudzenia seksualnego, który obejmuje nietypowe obiekty, sytuacje, fantazje, zachowania lub osoby” (APA, 2013). Parafilia może obejmować szeroki zakres zachowań, które niekoniecznie są patologiczne, o ile nie powodują dyskomfortu ani nie prowadzą […]
MODEL STANDARDÓW OPIEKI
Model Standardów Opieki (SOC) WPATH
Tranpłciowość dzieci i młodzieży – mity i fakty.
Dojrzewanie to okres dynamicznych zmian, kształtowania tożsamości i poszukiwania swojego miejsca w świecie. Dla nastolatków transpłciowych, których płeć odczuwana różni się od płci przypisanej im przy urodzeniu, ten okres może być szczególnie trudny i pełen specyficznych wyzwań. Zrozumienie ich doświadczeń, zapewnienie odpowiedniego wsparcia i pomoc w radzeniu sobie z codziennymi trudnościami jest kluczowe dla ich zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia. Kim są transpłciowe nastolatki? Transpłciowość to termin opisujący […]
Zaburzenie identyfikacji płciowej – transpłciowość (cz. II)
W ramach III etapu, w postępowaniu z osobami transpłciowymi, musimy też uważać w diagnozie różnicowej na orientację egodystoniczną, czyli na sytuację, w której człowiek nie akceptuje swojej orientacji seksualnej. Brak akceptacji może być silny do tego stopnia, że rozwijają się objawy innych zaburzeń. Przykładem tego jest chęć zmiany płci z uwagi na brak akceptacji obrazu JA względem orientacji seksualnej. Pacjent wyraża wolę korekty płci, by była ona zgodna z ogólnie przyjętym w społeczeństwie […]
Zaburzenie identyfikacji płciowej – transpłciowość (cz. I)
W grupie F64 do której należą zaburzenie identyfikacji płciowej mamy transseksualizm, transwestytyzm o typie wolnej woli i zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie. W poniższym artykule zostanie omówiona (dla Polski) procedura postępowania z osobami transpłciowymi. Przejdziemy przez 5 etapów:
Polecam: Osoby LGBT+ i ich relacje
Problemy w związkach LGBT+ znacznie się różnią od związków heteronormatywnych. Ukrywanie swojej tożsamości rodzi dodatkowy lęk, osamotnienie czy poczucie odrzucenia. NIektóre osoby czują wręcz dyskomfort i Dziś zapraszam Was do odsłuchania podscastu Strefy Pscyhe SWPS gdzie Daniel Bąk. Jest on psychoterapeutą pracującym z osobami LBGT+. W wywiadzie mówi o ważnych aspektach nie tylko seksualnych swoich klientów.
Wnioski badań nad seksualnością dla praktyki pedagogicznej
Należy nauczycieli wyposażać w wiedzę na temat różnorodności jaka nas otacza. To pozwala na lepsze zrozumienie i przekazywanie wiedzy o świecie, w którym żyjemy. W dzisiejszych czasami nie można posługiwać się tylko terminem „tolerancja” lecz poszerzyć jego zakres o „akceptację” połączona z jednoczesnym odrzuceniem ideologicznych nauk, których twierdzenia biorą się z obawy przed tym co nieznane.
Pychopedagogiczna charakterystyka homoseksualizmu
Homoseksualizm – z gr. homós – taki sam, równy, łac. sexualis – płciowy, med. podejmowanie zachowań seksualnych z osobnikami tej samej płci (przy możliwości swobodnego wyboru partnera); wśród mężczyzn – m.in.uranizm, pederastia, wśród kobiet — safizm, miłość lesbijska. (Encyklopedia PWN, 2000).